Ik was net het lezen van een humoristische debat over een muziek-forum over het thema "kunstmuziek" versus "lichte muziek." Ik zeg dat het "grappig" want ik ben altijd geamuseerd door de zekerheid dat sommige mensen hebben in hun adviezen over wat de functie van muziek zou moeten zijn en hoe het zou moeten klinken.
Een aantal van de argumenten die ik jaren gehoord heeft, zoals: de meeste pop "muzikanten" hebben geen significante muzikale opleiding. Het woord "muzikanten" daadwerkelijk is tussen aanhalingstekens, alsof de vraag of mensen die schrijven en uit te voeren popmuziek eigenlijk zijn muzikanten. Pretty ongelooflijk. Dit doet me denken aan een interview dat ik las eens met de grote film-componist Jerry Goldsmith. Hij was vernederend andere film componist, want dat componist kon geen noten lezen.
Nu, Ik heb eigenlijk enorm veel respect en bewondering voor het werk van Jerry Goldsmith. Maar ook hij viel in de val van het plaatsen van een waardeoordeel in over een muzikant op basis van muzikale van de persoon training.
Ik heb gelezen al jaren dat Paul McCartney niet kan muziek lezen. Heeft dat de getroffen ieders genot van zijn verbazingwekkende melodische gaven, vocale talenten en instrumentele vaardigheden? Is Sir Paul een muzikant of gewoon een 'muzikant? "Ik kan je verzekeren dat honderd jaar vanaf nu, Paul McCartney's muziek zal net zo geliefd als muziek Jerry Goldsmith's (zo niet meer).
In de hierboven genoemde muziek forum, een ander concept dat werd aangevoerd was dat "lichte muziek" niet je aan het denken, terwijl "kunstmuziek" doet. Ik kan niet spreken voor iemand anders, maar als ik wil denken, zal ik een boek van Plato lezen. Ik kies ervoor om naar muziek te luisteren in de overspanningen van de tijd dat ik niet wil een boek te lezen. Muziek is in de eerste plaats, een sensuele ervaring. Als u intellectuele stimulatie tijdens uw aangename momenten, maar dat spreekt aan uw behoeften, van niemand anders. (Er is niets mis met deze behoeften, maar ze zijn uw wensen alleen).
De wetenschap heeft onlangs ontdekt dat we niet genieten van muziek in slechts een deel van onze hersenen. We ervaren het in-receptoren in onze hersenen. Wetenschappers geloven dat een deel van de hersenen kan de ritmische elementen van de muziek te ervaren, terwijl een ander deel van de hersenen wordt ervaren van de pitch. We weten uit onze eigen levenservaring dat mensen de hersenen van dezelfde informatie anders te assimileren. Hoe anders kan men verklaren mensen verschillende meningen over voedsel, kunst en zelfs de politiek? Onze individuele hersenen bedrading zou kunnen verklaren waarom sterk ritmische muziek kan een beroep doen op enige tijd rijk melodieuze muziek kunnen een beroep doen op anderen.
Dus, om muziek te classificeren als een "kunst" of "entertainment" is gewoon absurd. We zijn allemaal verschillend en alle aangesloten van onze keuzes in het leven weerspiegelen. Sommige mensen zijn zeer cerebrale van aard, anderen zijn veel meer sensueel, en nog anderen zijn een combinatie van beide. Muziek is geen wedstrijd, en mensen moeten de verleiding weerstaan om te zetten in een. (Tenzij wedstrijden zijn zo belangrijk voor je).
comments } {4 reacties}
Vroeger was ik de "uber"-Music Snob van alle tijden. KLASSIEKE MUZIEK ALLEEN was belangrijk voor mij - maar ik heb wel vergoedingen voor Broadway Show muziek en film achtergrond muziek, (die meestal was hoe dan ook op de klassieke stijl.)
Wat ben van gedachten veranderd? Kijken naar "The Partridge Family"! Geen grapje! In een episode, David Cassidy's karakter, Keith Partridge, (een rock muzikant), heeft een super-verliefd op een mooie klassieke muzikant. Hij probeert zelfs te schrijven zijn eigen concert, in de klassieke stijl. Aangezien dit niet waar zijn talenten liggen, zijn "Concerto" is de ergste klinkende en samengesteld in de geschiedenis. Dus gaat hij terug naar zijn eigen soort muziek .... Tijdens de laatste scènes, is de Partridge Family geeft een concert in de stijl Ze doen het best. In het publiek, is Keith's klassieke-muzikant vriendin naast haar leraar zitten. "Die muziek," zegt ze, "is zo simplistisch" "Misschien", antwoordt haar professor. "Maar het maakt mensen blij ... En dat is wat MUZIEK verondersteld wordt te doen!"
Ik heb nog steeds graag klassieke muziek - en Broadway Show muziek en films achtergrondmuziek. Maar ik zie nu de poëzie van de Beatles, de vreugde-in-vrijheid van de muziek van Elvis Presley, het hart en de ziel, die zo echt is in de Country Music, en de vreugdevolle overgave in Latin muziek. En zowat elke andere soort muziek, ook!
Gregoriaans of Hip-Hop .... als het mensen gelukkig maakt, dan is het my kind of music, nu!
Hoi Alexandra,
Ik kon het niet eens met uw conclusie. Ik ben erg blij dat je hebt enorm uw muzikale horizon verruimd.
- Gary
Wat mij betreft zie ik niet in hoe men klassieke muziek geniet alleen als een vorm van intellectuele voldoening ... En soms heb ik nog herinneringen aan mijn vroegere wrok tegen seriële muziek, aleatorische muziek, dingen die een beroep op de rationele geest maar vaak geprobeerd om te doen dus zonder enig respect voor de emotionele aard van de muziek, door dit te doen vervreemden van het publiek en het vernietigen van klassieke muziek de plaats in de populaire wereld ... Maar klassieke muziek is nog steeds alive and kicking, en wordt nog altijd gebruikt, ook al is verborgen achter de gordijnen van de cinematografie of een andere visuele media van de soort ... Misschien omdat het ook de emoties raakt en genereert buikgevoel ter plekke.
Het werd gebruikt om gevoelens van ontzag in films als Jurassic Park, gevoelens van liefde in Spiderman, gevoelens van wanhoop in Empire Strikes Back te genereren. Al die voorbeelden afspiegeling zijn van die symfonische toon gedichten die probeerde hetzelfde te doen in een tijd bij het verplaatsen van foto's waren nog onbestaande. Ik zou niet in aanmerking als pure intellectuele voldoening om dat aspect met popmuziek contrasteren, verre van dat!
In die zin kan klassieke muziek zo pop als een kunnen krijgen. Mijn gok is dat snobisme van de weinige aan de macht binnen de klassieke muziek wereld bijgedragen tot de scheiding van de publieke opinie.
Ik zou zeggen dat de klassieke muziek heeft het potentieel om voor ieder wat wils zo veel als popmuziek. Deze laatste maakt gebruik van een combinatie van muziek met taal, poëzie, een gevoel van persoonlijkheid exsuderende uit de mond van de zanger, die allemaal te combineren om emoties te genereren. Als we een pop nummer en verwijderen we al die onderdelen, dan zou het waarschijnlijk een beroep doen op veel minder mensen dan het zou met hen.
Hetzelfde geldt voor klassiek. Misschien lijkt intellectuele om de meerderheid zonder de hulp van ondersteunende media, zoals de bovengenoemde zaken, maar het schijnt zou dat de overgrote meerderheid die normaalgesproken negeren dit soort muziek niet sterk emotioneel betrokken raken bij dat muziek wordt aangevuld met een intuïtieve visuele en verbale medium om zijn doel, net als in films te verduidelijken.
Hopelijk op een dag dit zal worden erkend, en dan zou er evenwicht, verzoening, en niemand zou meer verwijzen naar "pop" muziek of "klassieke" muziek. Wat een droom zou zijn!
Hi Epichorns,
Zeer doordachte opmerkingen en goed geschreven. Het is altijd verbaast me dat esthetisch genot niet de maatregel die iedereen bepaalt de waarde van een artistieke creatie. En het verbaast me nog meer dat sommige mensen beweren dat ze de autoriteit op het gebied wat esthetisch verantwoord zijn.
Helaas dit alles is een functie van menselijk gedrag. Sommige mensen zijn niet genoeg vertrouwen in hun eigen meningen en ze kijken naar anderen om hen te vertellen of iets goed is of niet. Critici maken een levende off van dit. Laten we nu eens kijken naar de rol van kunst en muziek waardering klassen. Er is niets mis met het leren van interessante feiten uit deze klassen, en je zult zeker worden blootgesteld aan kunstwerken die je normaal niet zou worden blootgesteld. Dat zijn allemaal geweldige dingen. Maar je moet niet nog een persoon om u te vertellen wat muziek en kunst moet je maar wilt. Luister naar muziek en kijken naar de kunst zelf. Als je het leuk vindt, is het goed. Periode.
En zoals ik al eerder zei, andere mensen voelen de behoefte om vast te stellen voor jou, wat is goed of slecht is muziek. Dus het is echt aan ons om ons bloot te stellen aan alle van de creativiteit die om ons heen, en te beslissen voor onszelf wat we willen.
- Gary
Reacties op dit item zijn gesloten.